Eksperymentalne projekty w Vought Aircraft były ekscytujące i zaangażowane wielkie przygotowania. Wszyscy inżynierowie wiedzieli, suwaki logarytmiczne, jak żołnierzy frontowych poznać swoje karabiny.

Na początku 1947 roku, byłem pilotażowy projekt, który naszym klientem (Navy / Marines) chciała: F4U Corsair, że pójdzie 450 mil na godzinę na wysokości do 40.000 stóp, stale przez minimum 1 1/2 godziny. To wydawało się wykonalne, ponieważ nasza nowa F4U-5 Corsair jego prędkość maksymalna to 470 mph z 41,400 sufitu usług i przenoszenia 4 × 20 armat M3 mm plus dwa 1000 funtowych bomb.

Jako inżynierowie zaczęli obliczeń z wykorzystaniem ich suwaki jak ol 'zachód kowboje wykorzystali swoje sześć-strzelców, skupiłem się na udowodnienie martwy kij (bez mocy) ścieżki schodzenia w nagłych przypadkach. Po kilku lotach testowych, zacząłem naszą ostateczną jedno: 40,000 stóp nad Boston, i skierował się na północ do Portland, a następnie w dół do Montrealu, i na południe do Albany po rzekę Hudson w Nowym Jorku, z 97 więcej mil do naszego osiągnąć nasz cel - Philadelphia. Byłoby to 600 mil w 1 1/2 godziny. Jazda była gładka, "bez zarzutu", a następnie, WHAM - jak prawo krzyż do szczęki po upuszczeniu baczności! Widziałem, ale nie mógł uwierzyć, ciśnienie oleju szybko spada do zera. Wyciąłem moc natychmiast i wezwał nasza kontrola lotu, zaleca je w moim losem i plan - martwy kij do bazy.

Minut stał sekund. Nikt nie nazywa, wiedząc, miałem kamery na od Bostonu. Pomyślałem Idlewild Airport (obecnie JFK), ale jeszcze nie otwarte do katastrofy.

Cisza była upiorna, ale mój umysł był gwałtowny, przeglądając moje opcje w przypadku byłem krótko z pasa startowego. Nie lubię żadnego z nich. Rowy w Long Island Sound była niebezpieczna z tak dużym ruchu łodzi. Spadochroniarstwo była jeszcze gorsza. Katastrofa samolotu bez pilota ogólnie zabitych ludzi.

Modliłam się. Nie pamiętam za co, ale modlił się. Pamiętam jednak, spokój, który nastąpił.

Widziałem naszego lotniska i oceniony wieży i Vought Kontroli lotu mojej pozycji. Musiałbym iść prosto, nie krąży. To nie był dobry ... mój błąd na zasadzie slajdów, czy może inny kierunek wiatru.

Moje kontroli, kij, i pedały stały się ociężałe, ale nie mogłem podnieść nos dalej bo bym ją opóźnić. W końcu otworzyłem baldachim i podniósł długi nos. I hit "koła w dół", a następnie klapy nieznacznie. Początek Runway 30 swished pode mną. I delikatnie odsunął i przeciąga się. Ptak spadł, szybki, twardy, 3-punktowy lądowania. I zahamował i potoczyła do zatrzymania. Wóz strażacki został przyspieszenie do mnie.

Usiadłem zaskoczony, jak szybko to wszystko się stało, jak szczęście byłam .... Nie, to nie było szczęście. Patrzę na piękne błękitne niebo, uśmiechnął się i szepnął: "Wysławiam Cię, Ojcze, dziękuję".